Skin + Hair

Follow us:
Facebook-f Instagram
Menu
Menu

Category: Δερματικές Παθήσεις

ΣμηγματορροΪκή δερματίτιδα

Δερματικές Παθήσεις, Θεραπείες μαλλιών
ΣμηγματορροΪκή δερματίτιδα
Tι είναι η σμηγματορροϊκή δερματίτιδα;

Σμηγματορροϊκή δερματίτιδα ονομάζουμε μία συνήθη, χρόνια
δερματοπάθεια που εντοπίζεται κυρίως σε περιοχές με λιπαρότητα και
έντονη δραστηριότητα των σμηγματογόνων αδένων, που δημιουργεί
φλεγμονή στην περιοχή. Παρατηρούνται υφέσεις και εξάρσεις, και προκαλεί
ερύθημα και απολέπιση του πάσχοντος δέρματος. Αφορά το 5% του
πληθυσμού και εντοπίζεται συχνότερα σε άντρες.

Σμηγματορροϊκή δερματίτιδα
Όλα όσα πρέπει να γνωρίζετε
1
Ποιες οι αιτίες εμφάνισης της σμηγματορροϊκής δερματίτιδας;

Δεν έχει αποσαφηνιστεί συγκεκριμένη αιτία που προκαλεί τη σμηγματορροϊκή δερματίτιδα και πιθανότερα αποτελεί μία πολυπαραγοντική πάθηση.

Ωστόσο, κάποιοι παράγοντες που παίζουν σημαντικό ρόλο στην εκδήλωση της, όπως είναι ο λιπόφιλος μύκητας Malassezia, ο οποίος απομονώνεται στομεγαλύτερο ποσοστό στο δέρμα ατόμων με σμηγματορροϊκή δερματίτιδα. Επίσης η κληρονομικότητα, ορμονολογικοί, περιβαλλοντικοί παράγοντες (π.χ. το κλίμα) και ψυχολογικοί παράγοντες (π.χ. το στρες) συμβάλλουν στην εκδήλωση της νόσου.

2
Κλινική εικόνα της σμηγματορροϊκής δερματίτιδας

Η σμηγματορροϊκή δερματίτιδα εκδηλώνεται κατά κύριο λόγο στο τριχωτό της κεφαλής, στο πρόσωπο (γύρω από τη μύτη, πίσω από τα αυτιά, στα φρύδια) και στον ανώτερο κορμό. Κάποια χαρακτηριστικά της δερματοπάθειας είναι:

  • Χειμερινές εξάρσεις, βελτίωση το καλοκαίρι μετά από την έκθεση στον ήλιο (υποτροπιάζουσα νόσος),
  • Ελεγχόμενος κνησμός τις περισσότερες φορές
  • Συνυπάρχουν η λιπαρότητα με την ξηρότητα της επιδερμίδας του προσώπου
  • Εντοπισμένα ή διάχυτα λεπτή “πιτυρώδη” απολέπιση στο τριχωτό της κεφαλής
  • Ανοιχτόχρωμες, ερυθηματώδεις και λεπτές, φολιδωτές και ασαφείς πλάκες στις πτυχές του δέρματος και αμφότερων πλευρών του προσώπου
  • Ελαφρά ερυθρές λεπτές πλάκες με ασαφή όρια και με ήπια απολέπιση στις πτυχές του προσώπου και στα φρύδια
  • Εξάνθημα στις μασχάλες, κάτω από τους μαστούς, στις πτυχώσεις της βουβωνικής χώρας και των γεννητικών οργάνων κ.ά.

Στα βρέφη εκδηλώνεται η νόσος συνήθως τους τρεις πρώτους μήνες της ζωής του με λιπαρά κίτρινα λέπια που προσφύονται συμμετρικά σε τριχωτό, φρύδια και βλέφαρα. Σπανιότερα εμφανίζουν ερυθηματολεπιδώδεις βλάβες στο πρόσωπο και στην περιγενννητική περιοχή.

3
Από ποιες παθήσεις πρέπει να διαφοροδιαγνωστεί η σμηγματορροϊκή δερματίτιδα;

Μεταξύ άλλων πρέπει να διαφοροδιαγνωστεί από την ατοπική δερματίτιδα, τη ψωρίαση, την ιστιοκυττάρωση Langerhans, δερματοφυτία, δερματίτιδα, όπως και τη ροδόχρου πιτυρίαση.

4
Θεραπευτική αντιμετώπιση της σμηγματορροϊκής δερματίτιδας

Όσοι νοσούν από σμηγματορροϊκή δερματίτιδα, οφείλουν να ακολουθούν μία ρουτίνα περιποίησης και ενυδάτωσης της επιδερμίδας, ώστε να διατηρούν τα συμπτώματα υπό ύφεση. Η θεραπεία για την αντιμετώπιση της σμηγματορροϊκής δερματίτιδας συχνά περιλαμβάνει μία ή και συνδυασμό από τις παρακάτω επιλογές:

  • Κερατολυτικά για την αφαίρεση των λεπιών (όταν θεωρείται απαραίτητο)
  • Αντιμυκητιασικοί παράγοντες που μειώνουν το φορτίο των παθογόνων μυκήτων στο δέρμα
  • Ήπια τοπικά κορτικοστεροειδή για 1-3 εβδομάδες για τη μείωση της φλεγμονής στην οξεία έξαρση
  • Αναστολείς καλσινευρίνης

Σε ανθεκτικές περιπτώσεις στους ενήλικες ιτρακοναζόλη από το στόμα, αντιβιοτικά ή φωτοθεραπεία μπορεί να συστηθεί. Επιπλέον θα πρέπει το έντονο άγχος και το στρες να βρίσκονται σε ελεγχόμενα επίπεδα, διότι συμβάλλουν στην επιδείνωση της νόσου.

ΣΥΧΝEΣ ΕΡΩΤHΣΕΙΣ
Απαντάμε σε κάθε σας ερώτηση
Η κύρια διαφορά ανάμεσα στην πιτυρίδα και τη σμηγματορροϊκή δερματίτιδα είναι ότι η πρώτη αντιπροσωπεύει μια ήπια απολέπιση, μη φλεγμονώδη πάθηση, ενώ η δεύτερη είναι φλεγμονώδης. Η πιτυρίδα θα μπορούσε να θεωρηθεί πρώιμο στάδιο της σμηγματορροϊκής δερματίτιδας, καθώς το πρόβλημα ξεκινάει με μια διαταραχή στην απολεπιστική διαδικασία πιθανώς λόγω στρες, μη ισορροπημένης διατροφής, υπερβολικής χρήσης προϊόντων styling και μη συστηματικού λουσίματος. Έπειτα, αυξάνεται ο πληθυσμός του μύκητα Malassezia glosoba που τρέφεται από τα λιπαρά οξέα, τα οποία παράγονται από την επιδερμίδα της κεφαλής, και στη συνέχεια να δημιουργείται τοπικά φλεγμονή που έχει ως αποτέλεσμα πιο έντονη απολέπιση. Επιπλέον διαφορά τους, που μπορεί να γίνει ορατή και με γυμνό μάτι, είναι ότι στη σμηγματορροϊκή δερματίτιδα οι φολίδες είναι λιπαρές και υποκίτρινες, ενώ στην πιτυρίδα είναι ξηρές και πιο λευκές. Τέλος, η πιτυρίδα περιορίζεται στο τριχωτό της κεφαλής, ενώ η σμηγματορροϊκή δερματίτιδα εντοπίζεται επίσης στην περιοχή των φρυδιών και της μύτης.
Έχετε οποιαδήποτε ερώτηση ή απορία; Eίμαστε εδώ για να βοηθήσουμε.
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΤΕ ΜΑΖΙ ΜΑΣ

Υπεριδρωσία

Δερματικές Παθήσεις
Υπεριδρωσία
Τι είναι η υπεριδρωσία και τα είδη της;

Ως υπεριδρωσία χαρακτηρίζουμε την υπερβολική έκκριση ιδρώτα από τους εκκρινείς ιδρωτοποιούς αδένες, η οποία είναι μεγαλύτερη από εκείνη που απαιτείται για την κανονική θερμορύθμιση του οργανισμού. Η υπεριδρωσία αποτελεί μία παθολογική κατάσταση, κατά την οποία οι ασθενείς εκκρίνουν υπερβολική ποσότητα ιδρώτα, ακόμα κι όταν βρίσκονται σε ακινησία. 

Η υπεριδρωσία προσβάλλει εξίσου και τα δύο φύλα (με τις γυναίκες να επιλέγουν πιο συχνά να κάνουν θεραπεία για τη συγκεκριμένη πάθηση) και κυμαίνεται σε ποσοστό από 0,6 εώς 2,9%. Ξεκινά κυρίως κατά τη δεύτερη ή τρίτη δεκαετία του ασθενούς.

Επιπλέον μελέτες εκτιμούν ότι οι πάσχοντες σε περιπτώσεις κρίσεις οι απώλειες υγρών προσεγγίζουν μέχρι και 3 L την ώρα, ενώ οι φυσιολογικές απώλειες είναι 0,5 L το 24ώρο.

Υπεριδρωσία
Όλα όσα πρέπει να γνωρίζετε
1
Αιτιοπαθογένεια της υπεριδρωσίας

Η υπεριδρωσία, ανάλογα με την αιτιολογία, διακρίνεται σε ιδιοπαθή (πρωτοπαθή) και δευτεροπαθή, ενώ ανάλογα με την έκταση της εντόπισης της σε εστιακή και γενικευμένη.

Η πρωτοπαθής είναι συνήθως εστιακή και αφορά μασχάλες ,παλάμες, πέλματα και πρόσωπο. Στην πρωτοπαθή υπεριδρωσία παρατηρείται υπερβολική έκκριση ιδρώτα και αποδίδεται σε δυσλειτουργία του του αυτόνομου νευρικού συστήματος. Είναι κληρονομική σε ένα ποσοστό περίπου 30-40% και ξεκινά στην παιδική ηλικία, μπορεί να επιμένει διά βίου ή να βελτιωθεί με το πέρας του χρόνου.

Η δευτεροπαθής μπορεί να οφείλεται σε εμπύρετα νοσήματα, ενδοκρινολογικές και μεταβολικές διαταραχές, καρδιαγγειακές παθήσεις, κακοήθειες, χρήση φαρμάκων κ.α.

Πολλοί ασθενείς εκκρίνουν ιδρώτα σε συνεχή βάση, ακόμα και κατά τη διάρκεια του ύπνου, ενώ ορισμένοι άλλοι παρατηρούν ξαφνικές και απότομες εκκρίσεις υπεριδρωσίας.

Επιπλέον αίτια αναφέρονται το stress, συναισθηματική φόρτιση, η υψηλή περιβαλλοντική θερμοκρασία, η κατανάλωση ευφορικών ουσιών (π.χ. καφεΐνη, νικοτίνη, αλκοόλ).

2
Συμπτώματα και επιπτώσεις υπεριδρωσίας
  • Πολύ υγρό και ιδρωμένο δέρμα για μεγάλο διάστημα
  • Ανεξήγητος ορατός ιδρώτας ακόμα και σε στιγμές που δεν έχει έντονη ζέστη ή υψηλές θερμοκρασίες
  • Δυσκολία σε καθημερινές κινήσεις 
  • Συχνές μολύνσεις (όπως π.χ.  μυκητιάσεις).

Η υπεριδρωσία έχει σοβαρές ψυχολογικές, κοινωνικές, επαγγελματικές και οικονομικές επιπτώσεις και επηρεάζει σημαντικά την ποιότητα της ζωής των πασχόντων. Οι πάσχοντες αδυνατούν να χειριστούν εργαλεία σε χειρονακτικές εργασίες, διστάζουν να προτείνουν το χέρι για χειραψία, οι αθλητικές τους δραστηριότητες είναι περιορισμένες, ενώ υψηλό ποσοστό δηλώνει ότι το πρόβλημα επηρεάζει αρνητικά ακόμη και τις προσωπικές τους στιγμές.

3
Θεραπευτική αντιμετώπιση της υπεριδρωσίας

Α. Για την εστιακή υπεριδρωσία προτείνονται:

1. Γενικά μέτρα (ελαφρά ένδυση-δροσερό περιβάλλον-καλή υγιεινή)
2. Μεταλλικά άλατα (υδροχλωρικό αλουμίνιο – εξαένυδρο χλωρίδιο του αλουμινίου).
3. Τοπικά αντιχολινεργικά (διάλυμα γλυκοπυρρολάτης )
4. Συσκευές ιοντοφόρρησης.
5. Συστηματική αγωγή (αντιχολινεργικά φάρμακα)
6. Χρήση μηχανημάτων Laser and Radiofrequency
7. Τοπικές εγχύσεις αλλαντικής τοξίνης ( π.χ. Botox ), το οποίο ίσως είναι η καλύτερη λύση , για την εστιακή υπεριδρωσία της μασχάλης
8. Χειρουργική αντιμετώπιση, αφαίρεση των ιδρωτοποιών αδένων με εκτομή του δέρματος ή λιποαναρρόφηση ( μόνο για την μασχάλη) και θωρακοσκοπική συμπαθεκτομή

Β. Για τη δευτεροπαθή υπεριδρωσία, γίνονται οι κατάλληλες εξετάσεις για τον εντοπισμό και την αντιμετώπιση του αιτίου.

ΣΥΧΝEΣ ΕΡΩΤHΣΕΙΣ
Απαντάμε σε κάθε σας ερώτηση

Η δράση της βοτουλινικής τοξίνης που χρησιμοποιείται στη θεραπεία Botox είναι εγκεκριμένη από τον FDA το 2004 για την αντιμετώπιση της υπεριδρωσίας. Το Botox χρησιμοποιείται ευρέως ως θεραπευτικό μέσο σε διάφορες ιατρικές εφαρμογές με απόλυτη ασφάλεια. Η βοτουλινική τοξίνη έχει την ιδιότητα να μπλοκάρει προσωρινά τα σήματα των νεύρων που διεγείρουν τους ιδρωτοποιούς αδένες στην περιοχή που χρήζει θεραπευτική αντιμετώπιση. Παράλληλα, εφόσον οι ιδρωτοποιοί αδένες δε λαμβάνουν χημικά σήματα, το σύμπτωμα του υπερβολικού ιδρώτα παύει. Η θεραπεία Botox έχει διάρκεια περίπου 6-9 μήνες και απαιτεί συντήρηση, ωστόσο μετά την εφαρμογή ο ασθενής μπορεί να επιστρέψει άμεσα στις καθημερινές του δραστηριότητες.

Έχετε οποιαδήποτε ερώτηση ή απορία; Eίμαστε εδώ για να βοηθήσουμε.
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΤΕ ΜΑΖΙ ΜΑΣ

Θυλακίτιδα

Δερματικές Παθήσεις
Θυλακίτιδα
Tι είναι η θυλακίτιδα;

Θυλακίτιδα ορίζεται ως η φλεγμονή του θύλακα της τρίχας που μπορεί να οφείλεται σε διάφορους παράγοντες (λοιμώδεις, ανοσολογικούς ή προκαλούντες απόφραξη). 

ΘΥΛΑΚΙΤΙΔΑ - FOLICULLITIS
Όλα όσα πρέπει να γνωρίζετε
1
Αίτια εμφάνισης της θυλακίτιδας

Η φλεγμονή που αναπτύσσεται στον τριχικό θύλακα μπορεί να ευθύνεται σε ποικίλους παράγοντες όπως:

  • Λοιμογόνους (ο συχνότερος μικροοργανισμός που ευθύνεται για την ανάπτυξη θυλακίτιδας, όταν αυτή είναι λοιμώδους αιτιολογίας είναι ο χρυσίζων σταφυλόκοκκος),
  • Ανοσολογικούς (ηωσινοφιλική θυλακίτιδα),
  • Ερεθιστικούς (ακτινική θυλακίτιδα),
  • Προκαλούντες απόφραξη (όπως στην κοινή ακμή).
2
Αίτια εμφάνισης της θυλακίτιδας

Η φλεγμονή που αναπτύσσεται στον τριχικό θύλακα μπορεί να ευθύνεται σε ποικίλους παράγοντες όπως:

  • Λοιμογόνους (ο συχνότερος μικροοργανισμός που ευθύνεται για την ανάπτυξη θυλακίτιδας, όταν αυτή είναι λοιμώδους αιτιολογίας είναι ο χρυσίζων σταφυλόκοκκος),
  • Ανοσολογικούς (ηωσινοφιλική θυλακίτιδα),
  • Ερεθιστικούς (ακτινική θυλακίτιδα),
  • Προκαλούντες απόφραξη (όπως στην κοινή ακμή).
3
Κλινική εικόνα και περιοχές εντόπισης της θυλακίτιδας

Η θυλακίτιδα χαρακτηρίζεται από την παρουσία περιθυλακικών φλυκταίνων με μία ερυθηματώδη βάση. Μπορεί να συνοδεύονται από συμπτώματα όπως πόνος, ευαισθησία ή και κνησμός . Εκτός από τις επιπολής βλάβες μπορεί να υπάρχουν και βαθύτερες βλάβες που παρουσιάζονται ως ερυθηματώδη οζίδια.

Γενικά υπάρχει πιθανότητα εξέλιξης των επιπολής μορφών σε εν τω βάθει ή και επιπλοκή τους από ανάπτυξη κυτταρίτιδας ή δοθιήνα. Συνήθεις περιοχές που εκδηλώνεται η θυλακίτιδα είναι η κεφαλή και ο τράχηλος (πιο συγκεκριμένα στο γένειο και στο τριχωτό της κεφαλής), στον ανώτερο κορμό, στους γλουτούς, στους μηρούς, στις μασχάλες και τις μηρογεννητικές πτυχές. Επιπλέον, οι ευνοϊκές συνθήκες για την ανάπτυξη θυλακίτιδας είναι η ζέστη, η υγρασία και η ύπαρξη στην περιοχή τελικών τριχών.

4
Από ποιες παθήσεις πρέπει να διαφοροδιαγνώσουμε τη θυλακίτιδα

Η διάγνωση της θυλακίτιδας τίθεται με βάση το ιστορικό του ασθενούς και την κλινική του εικόνα. Οι παθήσεις από τις οποίες θα πρέπει να διαφοροδιαγνωστεί είναι η κοινή ακμή, η ροδόχρους νόσος, το ακμοειδές φαρμακευτικό εξάνθημα, η ψευδοθυλακίτιδα του γενείου, η Gram αρνητική θυλακίτιδα, η δερματοφυτία του γενείου, η δερματική καντιντίαση, η θυλακίτιδα από πιτυρόσπορο, η ιδρώα, η υποκεράτιος φλυκταίνωση και άλλες.

5
Θεραπευτική αντιμετώπιση της θυλακίτιδας

Ανάλογα με την έκταση της θυλακίτιδας, μπορούν να χρησιμοποιηθούν είτε τοπικά αντιβιοτικά σκευάσματα (σε περιορισμένη νόσο) είτε συστηματικά αντιβιοτικά (σε μεγαλύτερη έκταση νόσου). Σημαντική είναι και η αντιμετώπιση των προδιαθεσικών παραγόντων που μπορεί να ευθύνονται για την ανάπτυξη θυλακίτιδας. Συστήνεται η χρήση άνετων ρούχων, η μείωση του βάρους, η ρύθμιση του σακχαρώδους διαβήτη σε περίπτωση που συνυπάρχει κλπ. Επιπλέον μπορεί να γίνεται χρήση αντισηπτικών σαπουνιών για το πλύσιμο του σώματος.

ΣΥΧΝEΣ ΕΡΩΤHΣΕΙΣ
Απαντάμε σε κάθε σας ερώτηση

Ναι, δυστυχώς η θυλακίτιδα μπορεί να υποτροπιάσει μετά την ολοκλήρωση της θεραπείας, ιδίως αν δεν αντιμετωπιστούν και οι παράγοντες που ευθύνονται για την εμφάνισή της.

Ναι, η αποτρίχωση με τη χρήση του Laser συνεπάγεται τη διακοπή του ξυρίσματος, το οποίο αποτελεί εκλυτικό παράγοντα της θυλακίτιδας, συνεπώς μπορεί να οδηγήσει στη βελτίωσή της ειδικά σε περιπτώσεις εντοπισμένης – ήπιας μορφής της.

Έχετε οποιαδήποτε ερώτηση ή απορία; Eίμαστε εδώ για να βοηθήσουμε.
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΤΕ ΜΑΖΙ ΜΑΣ

Ροδόχρους ακμή – Ροδόχρους νόσος

Δερματικές Παθήσεις
Ροδόχρους ακμή – Ροδόχρους νόσος
Tι είναι η ροδόχρους ακμή

Η ροδόχρους νόσος ή ροδόχρους ακμή, είναι μία χρόνια πολυπαραγοντική
δερματική νόσος, αγνώστου αιτιολογίας και χαρακτηριζόμενη από υφέσεις
και εξάρσεις. Η προσβολή της νόσου εμφανίζεται κυρίως στο κέντρο του
προσώπου (παρειές, μύτη, μέτωπο και πηγούνι).

Ροδόχρους ακμή – Ροδόχρους νόσος (Rosacea)
Όλα όσα πρέπει να γνωρίζετε
1
Αίτια εμφάνισης ροδόχρους ακμής

Η αιτιοπαθογένεια της ροδόχρου ακμής δεν είναι ξεκάθαρη, ωστόσο στους παράγοντες που την προκαλούν αναφέρεται ο συνδυασμός αρκετών εξωγενών και ενδογενών παραγόντων. Οι πιθανοί παράγοντες που ενοχοποιούνται είναι οι παρακάτω:

1. Δραστηριότητα μικροοργανισμών όπως των Demodex follicullarum, Bacillus oleronius
2. Αγγειακές διαταραχές ( ανωμαλία αγγειοκινητικής αντίδρασης)
3. Γαστρεντερικές διαταραχές με συνύπαρξη του helicobacter pylori
4. Γενετική προδιάθεση
5. Υπεριώδης ακτινοβολία
6. Περιβαλλοντικοί επιβαρυντικοί παράγοντες
7. Τοπικά εφαρμοζόμενες θεραπείες, οι οποίες προκαλούν αγγειοδιαστολή.

2
Κλινική εικόνα της ροδόχρους ακμής

Κλινικά εμφανίζεται με ερύθημα, φλεγμονώδεις βλατίδες, φλύκταινες, ευρυαγγείες και, σπανιότερα, με υπερτροφία των σμηγματογόνων αδένων (η οποία μπορεί να οδηγήσει σε ανάπτυξη ρινοφύματος και ινώσεως) στην περιοχή του προσώπου και σπανιότερα στην περιοχή του λαιμού, στο στήθος και στο τριχωτό της κεφαλής.

Σε ποσοστό μικρότερο από 50% συνυπάρχει οφθαλμική συμμετοχή με βλεφαρίτιδα, επιπεφυκίτιδα ή έντονο ερεθισμό στα μάτια με συνυπάρχον πρήξιμο. Η συνηθέστερη ηλικία έναρξης της νόσου είναι τα 30 με 50 έτη. Εμφανίζεται συχνότερα στις γυναίκες (2-3/1). Με το πέρας του χρόνου η ερυθρότητα τείνει να γίνεται εντονότερη και με ορατά τα επιφανειακά τριχοειδικά αγγεία, ειδικά σε περιπτώσεις που δε λαμβάνεται θεραπεία από τον ασθενή.

3
Τύποι ροδόχρους ακμής

Ανάλογα με τα κύρια χαρακτηριστικά που παρουσιάζει η κάθε περίπτωση, προκύπτουν οι παρακάτω υπότυποι της:

  • Ερυθηματοτηλεαγγειεκτατική ροδόχρους: χαρακτηριστικά όπως ερυθρίαση και μόνιμο ερύθημα στον κεντρικό τομέα του προσώπου,
    με την παρουσία ευρυαγγειών ή και όχι.

  • Βλατιδοφλυκταινώδης ροδόχρους: παρατηρείται μόνιμο ερύθημα
    κεντρικού προσώπου με την παρουσία παροδικών βλατίδων ή και
    φλυκταινών.

  • Φυματώδης ροδόχρους: κύρια χαρακτηριστικά είναι η πάχυνση του
    δέρματος και εντοπίζεται κυρίως στη μύτη (ρινόφυμα), στο μέτωπο
    (μετωπόφυμα), στα αυτιά (ωτόφυμα) και στο πηγούνι (γναθόφυμα).
    Εμφανίζεται κυρίως στο ανδρικό φύλο και συμβαίνει λόγω της
    υπερπλασίας και της ίνωσης των σμηγματογόνων αδένων.
  • Οφθαλμική ροδόχρους: δύναται να συνυπάρχει σε μεγάλο ποσοστό με άλλη μορφή ροδόχρους στον ασθενή και συχνά παραμένει αδιάγνωστη. Κύρια χαρακτηριστικά της είναι η υπεραιμία – ερύθυμα του επιπεφυκότα (και της γειτονικής περιοχής των βλεφάρων), δακρύρροια, αίσθηση ξένου σώματος, καύσος, κνησμός, ευαισθησία στην ηλιακή ακτινοβολία και θολή όραση. Συχνά αναπτύσσονται
    χαλάζια ή κριθαράκι. Αυτό ο τύπος ροδόχρους οφείλεται σε δυσλειτουργία και φλεγμονή των μεϊβομιανών αδένων, οι οποίοι είναι διαφοροποιημένοι σμηγματογόνοι αδένες που εντοπίζονται στα βλέφαρα. Επιπλέον, πολλές φορές συνοδεύεται και από ξηροφθαλμία. Σπανιότερα, οι ασθενείς μπορεί να βιώσουναπώλεια στην όρασή τους,
    εξαιτίας της βλάβης του κερατοειδούς χιτώνα.
4
Ποια είναι η θεραπεία αντιμετώπισης της ροδόχρους ακμής

Οι θεραπευτικοί παράγοντες- μέθοδοι που χρησιμοποιούνται για την αντιμετώπιση της νόσου είναι:

1. Aντιοβιοτικά από το στόμα
2. Iσοτρετινοϊνη από το στόμα
3. Μετρονιδαζόλη σε γέλη, τοπικά
4. Υπεροξείδιο του βενζολίου, τοπική αγωγή
5. Αζελαικό οξύ 15% γέλη ή κρέμα

6. Τοπικές ενυδατικές κρέμες
7. PDL laser
8. CO2 LASER – DERMABRASSION, για το ρινόφυμα
9. Φωτοδυναμική θεραπεία, Light treatments.

ΣΥΧΝEΣ ΕΡΩΤHΣΕΙΣ
Απαντάμε σε κάθε σας ερώτηση

Μαζί με τη θεραπεία που σας έχει συστήσει ο θεράπων δερματολόγος, ο ασθενής προκειμένου να περιορίσει τις εξάρσεις είναι καλό να ακολουθήσει μία σειρά από συμβουλές όπως:

  • Αποφύγετε όσο είναι δυνατόν την έκθεση σας στην ηλιακή ακτινοβολία καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους, διότι οι ακτίνες UV επιδεινώνουν τις εξάρσεις.
  • Μη προκαλείτε ερεθισμούς στο πρόσωπο και αποφύγετε την έντονη τριβή.
  • Μη χρησιμοποιείτε απολεπιστικά προϊόντα προσώπου με κόκκους ή προϊόντα με αλκοόλ ή άλλες ουσίες που μπορεί να προκαλέσουν ερεθισμό στο δέρμα.
  • Να προτιμάτε προϊόντα που έχουν την ένδειξη «μη φαγεσωρογόνα».
  • Αποφύγετε το καυτό νερό, αλλά και το πολύ κρύο νερό στο μπάνιο.
  • Αποφύγετε το έντονο στρες.
  • Αποφύγετε τα πικάντικα φαγητά και το αλκοόλ.
  • Τις ημέρες με υψηλές θερμοκρασίες, αποφύγετε την έντονη σωματική άσκηση.
Η ροδόχρους ακμή δεν αποτελεί μία μολυσματική ασθένεια και δεν υπάρχει καμία ένδειξη ότι μεταδίδεται μέσω της επαφής με το δέρμα ή με εισπνοή αερομεταφερόμενων βακτηρίων. Η αποτελεσματικότητα των αντιβιοτικών κατά των συμπτωμάτων ροδόχρου ακμής εκτιμάται ότι οφείλεται στην αντιφλεγμονώδη δράση τους, και όχι στην ικανότητά τους να καταστρέφουν τα βακτηρίδια.
Οι εξάψεις της νόσου, που σχετίζονται με την εμμηνόπαυση, είναι δυνατόν να πυροδοτήσουν έξαρση ή ακόμη και την αρχική έναρξη της ροδόχρου ακμής.
Έχετε οποιαδήποτε ερώτηση ή απορία; Eίμαστε εδώ για να βοηθήσουμε.
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΤΕ ΜΑΖΙ ΜΑΣ

Ακμή

Ακμή
Τι είναι ακμή;

Η ακμή είναι μια συνηθισμένη πάθηση της τριχοσμηγματογόνου μονάδας. Η ακμή είναι φλεγμονώδης νόσος που χαρακτηρίζεται κλινικά από πολύμορφες βλάβες των τριχoσμηγματoγόνων θυλάκων κυρίως του προσώπου αλλά και των ώμων και του άνω τμήματος του κορμού. Είναι ιδιαίτερα συχνή στην εφηβική και νεανική ηλικία, χωρίς να αποκλείεται η εμφάνιση της σε μεγαλύτερες ηλικίες. Είναι μια από τις πιο κοινές δερματολογικές διαταραχές και θεωρείται χρόνια νόσος.

ΑΚΜΗ
Όλα όσα πρέπει να γνωρίζετε
1
Ποιοι είναι οι παράγοντες της παθογένειας;

Στην παθογένεια της ακμής εμπλέκονται τέσσερις παράγοντες:

1. Υπερπλασία σμηγματογόνων αδένων με αποτέλεσμα την αύξηση παραγωγής σμήγματος (σμηγματόρροια), η οποία οφείλεται στην επίδραση των ανδρογόνων στην τριχοσμηγματογόνο μονάδα.

2. Διαταραχή της κερατινοποίησης του τριχοσμηγματογόνου θυλάκου. Τα κερατινοκύτταρα, αντί να αποπίπτουν και να απεκκρίνονται, όπως συμβαίνει στο φυσιολογικό θύλακο, συσσωρεύονται με αποτέλεσμα τη δημιουργία φαγεσώρων.

3. Αποικισμός του τριχοσμηγματογόνου θυλάκου από το βακτηρίδιο της ακμής (P. Acnes). Το P. Acnes είναι ο κύριος μικροοργανισμός που αποικίζει τη χλωρίδα του θυλάκου, δε θεωρείται λοιμογόνο, ωστόσο παίζει ρόλο στην αιτιοπαθογένεια της ακμής.

4. Δημιουργία φλεγμονής. Η ανάπτυξη της φλεγμονής οφείλεται στη δράση του P. Acnes, αλλά και σε άλλους μηχανισμούς, όπως η παραγωγή προφλεμονωδών λιπιδίων από τους σμηγματογόνους αδένες.

2
Τύποι ακμής

Οι τύποι των βλαβών που επικρατούν στο δέρμα σε κάθε περίπτωση και ανάλογα με την ύπαρξη ή μη φλεγμονής, καθορίζουν τον κλινικό τύπο της ακμής. Οι μη φλεγμονώδεις βλάβες της ακμής περιλαμβάνουν τους φαγέσωρες (ανοικτούς και κλειστούς), ενώ οι φλεγμονώδεις περιλαμβάνουν τις βλατίδες, τα φλυκταινίδια, τα οζίδια και τις κύστεις.

  • Φαγεσωρική ακμή

    Πρόκειται για τον τύπο ακμής που χαρακτηρίζεται από την παρουσία μόνο φαγεσώρων. Οι φαγέσωρες, γενικά, είναι παρόντες σε όλους τους τύπους της ακμής και είναι ορατοί ως μαύρα ή λευκά στίγματα (ανοιχτοί και κλειστοί αντίστοιχα)

  • Βλατιδοφλυκταινώδης ακμή

    Χαρακτηρίζεται από την παρουσία βλατίδων και φλυκταινιδίων. Να σημειωθεί ότι αυτή η μορφή της ακμής θα πρέπει να διαφοροδιαγνωστεί από άλλες παθήσεις, όπως τα ακμοειδή εξανθήματα οφειλόμενα σε φάρμακα, η βλατιδοφλυκταινώδης μορφή της ροδοχρόου νόσου, η gram- αρνητική θυλακίτιδα και η περιστοματική δερματίτιδα.

  • Οζιδιοκυστική ακμή

    Είναι η πιο σοβαρή μορφή της ακμής. Κλινικά παρατηρούνται οζίδια και κύστεις, ενώ υπάρχει σημαντική φλεγμονή. Η μορφή αυτή της ακμής σχετίζεται και με την ανάπτυξη ουλών, με σημαντική επίδραση στην ψυχολογία και κατ επέκταση στην ποιότητα ζωής του ασθενούς.

3
Θεραπευτική αντιμετώπιση της ακμής

Οι θεραπείες για την ακμή είναι εξατομικευμένες και εξαρτώνται από τον κλινικό τύπο της. Δεν υπάρχει μία θεραπεία που να είναι εξίσου αποτελεσματική και ασφαλής για όλους τους ασθενείς με ακμή. Ο Δερματολόγος είναι ο πλέον κατάλληλος να θέσει τη διάγνωση της ακμής, να αναγνωρίσει τον τύπο και τη βαρύτητά της και να προτείνει την πλέον κατάλληλη θεραπεία για την αντιμετώπισή της.

Η θεραπευτικές επιλογές για την ακμή περιλαμβάνουν:

  • Τοπική θεραπεία: Μπορούν να χρησιμοποιηθούν τοπικά αντιβιοτικά (κλινδαμυκίνη, ερυθρομυκίνη), υπεροξείδιο του βενζοϋλίου, αζελαϊκό οξύ, τρετινοίνη, ισοτρετινοίνη, ανταπαλένη.

  • Συστηματική θεραπεία: Χρησιμοποιούνται από του στόματος αντιβιοτικά (τετρακυκλίνες), αντισυλληπτικά στις γυναίκες και ρετινοειδή (ισοτρετινοίνη).

  • Χρήση Laser: Η τεχνολογία των συστημάτων laser τα τελευταία χρόνια έχει διευρύνει τις θεραπευτικές δυνατότητες του δερματολόγου στο πεδίο της ακμής.

Να σημειωθεί ότι η εφαρμογή των lasers δεν αντικαθιστά τις προαναφερθείσες θεραπείες για την αντιμετώπιση της ακμής, αλλά τις συμπληρώνει προσφέροντας μια βέλτιστη προσέγγιση του προβλήματος.

Στο κέντρο μας διαθέτουμε τις ακόλουθες κατηγορίες laser για τη θεραπεία της ακμής:

  • Smoothbeam laser (1450nm diode laser): Το Smooth Beam Laser της Candela είναι διοδικό παλμικό laser υψηλής ισχύος, με επιλεκτική απορρόφηση στο νερό. Η εφαρμογή βασίζεται στην πρωτοποριακή μέθοδο LASΕR (Laser Assisted Skin Renewal – Collagen Remodelling). Προκαλεί μια ήπια θερμική βλάβη, διεγείροντας τη φυσική αντίδραση «επούλωσης» του δέρματος, με παραγωγή κολλαγόνου και ελαστίνης. Ο μηχανισμός δράσης του συνίσταται στην αύξηση της θερμοκρασίας του ύδατος που περιβάλλει το σμηγματογόνο αδένα. Αυτό οδηγεί σε συρρίκνωση του αδένα, με επακόλουθο τη μειωμένη παραγωγή σμήγματος. Η θεραπεία επαναλαμβάνεται ανά 3-4 εβδομάδες.

  • Pulsed- dye laser system: Όπως έχουμε ήδη αναφέρει, κεντρικό ρόλο στην πρόκληση φλεγμονής στην ακμή διαδραματίζει το βακτηρίδιο P. acnes. Το συγκεκριμένο βακτηρίδιο παράγει πορφυρίνες, οι οποίες και αποτελούν το στόχο του laser. Η δέσμη του laser αποροφάται εκλεκτικά από τις πορφυρίνες και εξουδετερώνει το P. acnes. Ταυτόχρονα, η δέσμη του laser απορροφάται και από την αιμοσφαιρίνη, οδηγώντας έτσι σε μείωση του ερυθήματος, που χαρακτηρίζει τόσο την ενεργό ακμή, όσο και τα υπολειμματικά της στοιχεία. Η θεραπεία επαναλαμβάνεται ανά 3-4 εβδομάδες.

  • Fractional laser, για θεραπεία των ουλών που αφήνει η ακμή, μετά την αποδρομή της. Ανάλογα με την έκταση, το βάθος και την ίνωση των ουλών, χρησιμοποιούνται οι παρακάτω τύποι:
  1. Fractional Er.YAG. Laser (2940 nm)
  2. Fractional CO2 Laser (10600 nm)
  3. Fractional CO2 Laser + RF (διαθέτουμε το πρώτο στην Ελλάδα)
ΣΥΧΝEΣ ΕΡΩΤHΣΕΙΣ
Απαντάμε σε κάθε σας ερώτηση

Είναι πολύ σημαντικό, όσο ο ασθενής βρίσκεται σε θεραπεία για ακμή, να χρησιμοποιεί κατάλληλα καλλυντικά προϊόντα. Τα προϊόντα που μπορούν να χρησιμοποιηθούν με ασφάλεια από άτομα με ακμή είναι εκείνα που έχουν την ένδειξη << μη φαγεσωρογόνο>> . Σε κάθε περίπτωση, είναι καλό να συμβουλευτείτε το θεράποντα δερματολόγο ως προς τα προϊόντα που είναι κατάλληλα για εσάς, καθώς αυτά μπορεί να διαφέρουν από άτομο σε άτομο, ανάλογα τον τύπο και τη σοβαρότητα της ακμής, αλλά και από τη χορηγηθείσα θεραπεία.

Υπάρχουν πολλοί μύθοι σχετικά με τη συσχέτιση της ακμής με συγκεκριμένες τροφές. Πρόσφατες μελέτες δείχνουν ότι η κατανάλωση τροφών με υψηλό γλυκαιμικό δείκτη μπορεί να συσχετίζεται με την ανάπτυξη ακμής. Η ακριβής επίδραση της διατροφής στην ακμή δεν έχει διαλευκανθεί ακόμη, γι’ αυτό και θα ήταν χρήσιμη η περαιτέρω διερεύνηση του συγκεκριμένου πεδίου.

Μετά την εμφάνιση της ακμής, καλό είναι ο ασθενής να είναι προσεκτικός ως προς οποιαδήποτε διαδικασία θα μπορούσε να προκαλέσει τραυματισμό της πάσχουσας περιοχής. Είναι εφικτό ένας άντρας να ξυριστεί προσεκτικά, αποφεύγοντας τις φλεγμονώδεις βλάβες.

Ναι, η έκθεση στην ηλιακή ακτινοβολία μπορεί να επιδεινώσει την ακμή. Επιπλέον, είναι σημαντικό να τονίσουμε την ανάγκη προστασίας από τον ήλιο, καθ’ όλο το χρονικό διάστημα που ο ασθενής λαμβάνει θεραπεία για την ακμή, ιδίως την από του στόματος αγωγή.

Έχετε οποιαδήποτε ερώτηση ή απορία; Eίμαστε εδώ για να βοηθήσουμε.
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΤΕ ΜΑΖΙ ΜΑΣ